België opnieuw te sterk voor Nederland tijdens 22e interland 

interland 2019 (1)

Topprestatie van Bert Leyssens: hij wint beide wedstrijden

Jan de Kruiff

De organisatie van de 22e scrabble-interland was op 29 juni jl. in handen van Nederland.

Die dag was het ‘’bakken en braden’’ (vrij naar weerman Deboosere).

Het was dan ook niet zomaar een warme dag.

Volgens de weerdiensten betrof het een datum-temperatuurrecord.

In het Nederlandse hoofdweerstation De Bilt werd een temperatuur van 31,1 graden Celsius geregistreerd.

Dat was in het Amersfoortse activiteitencentrum ‘’Het Klokhuis’’ meer dan goed voelbaar.

Weer-Code ‘’vuurrood’’ … vooraf het ‘’spetterend wapengekletter’’?

De ‘’heetste’’ interland ooit?

De omstandigheden deden namelijk denken aan de beginjaren van de scrabble-interlands.

De Belgische thuiswedstrijden werden enkele jaren voor de millenniumwisseling hoofdzakelijk door Littera-vrijwillig(st)ers georganiseerd.

Spelleider van dienst (Wytze Groen op 29 juni jl.) kon zich nog goed herinneren dat het in de Tessenderlose speelzaal bloedheet was.

o.a. Hij moest zijn interlandpartijen afwerken op een voortdurend zon-beschenen plaats aan de raamzijde.

Op 29 juni jl. was enige verkoeling voorzien door plaatsing van mobiele ventilatoren in de speelzaal.

Wel oppassen dat de wedstrijdformulieren enz. op tafel bleven liggen!

De Belgische ploeg werd op het laatste moment geconfronteerd met 2 afzeggingen.

Niet de eerste de beste spelers – Jan Cornet en Danny Crabbé – gaven forfait.

Marc Voet deed zijn uiterste best om dit tweetal te doen vergeten.

Zijn ploeggenoot Bert Leyssens was in uitstekende doen.

Hij wekte zelfs al tijdens het zingen van de  Brabançonne een op-en-top gemotiveerde indruk.

Bert mocht fier zijn op zijn twee partij-overwinningen.

En ging voorop in ‘’de strijd’’.

interland 2019 (13)

Meer dan ‘’tegenstribbelen’’ kon de Nederlandse leeuw niet.

De Vlaamse leeuw was duidelijk een maatje te groot.

Hulde voor de vaderlandsgetrouwe Nederlandse Jeannette Lakmaaker, die ondanks haar onwelzijn toch meespeelde.

De Nederlanders mochten zich zeker verheugen op twee solozetten.

Die kwamen op naam van Floris van Ouwerkerk en van Jan Tiek.

Overigens was de moeilijkheidsgraad van de partijen erg hoog.

Veel zweetdruppeltjes – veel drinken.

Voor zover de historie strekt, betrof het een interland met het hoogste aantal verbeteringen van het zaalmaximum sedert de 22 afleveringen.

Die 8 verbeteringen kwamen direct aan het licht, omdat bij het bepalen van de hoogste/beste zet ‘’een super Jan De Ridder = computer (…!)’’ werd ingezet.

Deze confronteerde de 41 ‘’arme’’ volg(st)ers met buitenissige (niet zelden anderstalige) woorden.

Inmiddels heeft u via de website kennis kunnen nemen van het partijverloop en van de volledige uitslag/wedstrijdgegevens.

De details heeft schrijver dezes u bewust onthouden om u de mogelijkheid te bieden om de partijen na te spelen.

Zeer leerrijk.

Jan De Ridder-als-persoon was verhinderd mee te spelen.

En nog vele anderen, die in de NTSV-competitie zich op een hoge tussenrangschikking mogen verheugen.

De oorzaak van die absenties is niet in alle gevallen bekend.

Een zeker motivatieverlies zou zomaar een der oorzaken kunnen zijn.

De afgelopen edities heeft de interland aan glans verloren: ieder jaar is er ‘’hetzelfde verloop’’  / ‘’dezelfde afloop’’.

Er waren maar weinig Nederlanders die zich in stemmig oranje hadden gehuld.

En wij zagen ook weinig Belgische vlaggen e.d.

Helaas zijn beide ploegen niet vereeuwigd op de gevoelige digitale plaat.

Op de NTSV-website zijn er natuurlijk wel sfeerbeelden van het scrabble-evenement te vinden.

Voor het overige was er sprake van anonimiteit: die ‘’rare hobbyisten’’ moesten het ook in 2019 stellen zonder belangstelling van schrijvende pers of een cameraploeg.

De Vlamingen zijn zich ervan bewust dat ze elke interland tot aan 2019 met gemak hebben gewonnen, ook als ze een ‘’minder sterk’’ (…) team afvaardigden.

Al vele jaren breekt met name Nederland zich het hoofd over ‘’hoe de interland voor beide partijen aantrekkelijker te maken.’’

Er gaan zelfs stemmen op voor een klein team ‘’scrabble-kanonnen’’ per land.

Elk land in hun eigen zaalruimte (landen zouden zelfs niet eens op verplaatsing hoeven? Telefoon e.d. doet ‘’wonderen’’!?)

Elk landenteam mag onderling overleggen en bepaalt welk woord er bij de jury wordt ingediend.

Het gezelligheidsaspect zal dan wel een pak minder zijn.

De charme van de scrabble-interland is toch ook de verbroedering/verzustering – het ‘’reünie-effect’’ – als de twee grote spelersgroepen weer samenkomen?

Dat was gelukkig in Amersfoort goed te zien.

Terecht applaus voor de Belgische ploeg, die om plm. 17 uur klaar was voor de lange autorit huiswaarts.

Met als bijna ‘’vanzelfsprekend’’ het trofeetje op de achterbank.

Met dank aan de Nederlandse organisatoren en de vrijwillig(st)ers van zaal ‘’Het Klokhuis’’.

’s Avonds zouden ettelijke Nederlanders zich ‘’te buiten gaan aan pizza’’ in de buurt van de speelzaal.

Veel trek hadden zij niet, vanwege de sauna-achtige omgevingsfactoren in de pizzeria.

Waterflessen werden in een mum ad fundum geleegd.

‘’Om het af te leren’’ konden enkele mensen het niet laten om een letterdobbelspel te spelen.

En natuurlijk werd de interland uitvoerig ge-evalueerd.

Hopelijk mogen wij in 2020 een spannende en geslaagde-interland-editie beleven (in aangepaste (nieuwe) stijl?)

Het zou mijn 23e- op -23e  landenspel(l)en zijn…, aldus uw schrijver Jan de Kruiff (Lettergreep Amersfoort Nederland)

© 2015